• Reklam
  • Reklam
Özge Demirel

Özge Demirel

Her Gün Yeni Bir Başlangıç

ÇOCUK SUÇLU DEĞİL, MAĞDURDUR!

16 Haziran 2019 - 13:18

Son günlerde oldukça güncel olan ve hâlâ önüne geçilemeyen bir konunun üzerinde durmak istiyorum. Fark ettiyseniz hâlâ önüne geçilemeyen diyorum çünkü çocuk istismarı konusunda hazırlanan yasalar, uygulanan kurallar maalesef ki bu tarz olayların yaşanmasına engel olmuyor, tam tersine daha çok boy göstermeye devam ediyor. Halk olarak bir ailenin acısına ortak olamadan diğer bir aileden  bir  masumun daha melek olup gitmesine ne yazık ki şahit oluyoruz. Çocuk istismarlarında her biri bir öncekini kendine örnek alarak bu tarz olayları sürdürmeye devam ediyor. Oysaki büyüklerimizin de dile getirdiği gibi yılanın başı küçükken ezilse yaşanılan acı verici olayları daha aza indirme ihtimalimiz fazlasıyla artar. Yaşanılan olaylar en küçük aşamadayken yani  topluma zarar verebileceği anlaşıldığı  sırada   olaylara direkt müdahale edilmelidir, daha büyük felaketlere yol açmadan ortadan kaldırılmalıdır, maalesef ki tüm bunlarda yeterli değildir. Tabii ki bu düşüncem kişiden kişiye değişebilir. Ülkemizin geleceği olan çocuklarımızı her ne kadar korusak da bu konunun üzerine ne kadar gitsek de çocuk istismarının sonu getirilemeyecektir. Çevremizde tanık olduğumuz anne, babalar yavrularının saçını bile taramaya kıyamıyorken hiç tanımadığı veya her gün alışık olduğu bir yüz onu bu dünyadan,  tüm hayallerinden alıp götürüyor. Cidden böyle bir dünyada yaşadığım için kendimden utanıyorum, ne ara bu hâle geldik inanın ki anlamış değilim. Che Guevara ne güzel söylemiş: ‘’ Aynı ülkede yaşamamalı cellatlar ve çocuklar; ya ölmeli cellatlar ya da hiç doğmamalı çocuklar.’’

Ben artık bu iğrenç akıl kalmaz şeyi yapan şahısların hatta bu düşünceyi akıllarının ucundan  geçirenlerin bile en ağır cezayı almasını doğru buluyorum.  Öyle çok kanıma dokunuyor  ki dışarıda o kadar aç, susuz ve evsiz masumlar varken o iğrenç  şeyi yapanların cezaevinde yiyip içmesi nefes alıyor olması beni bu dünyadan fazlasıyla soğutuyor. Çocuk istismarı konusunda söylenecek o kadar çok şey var ki ama elim kaleme bir türlü gitmiyor, nefes alamıyor duruma geliyorum. Artık bu dünyada rahatça gezmeyi bir kenara bıraktım, nefes bile zor alıyoruz. Sanırım sözün bittiği noktaya gelmiş bulunmaktayız. Son sözlerimi kişiliğini ve  şiirlerini çok sevdiğim Ahmed Arif’in cümlesiyle bitirmek istiyorum. O da şudur: ‘’ Kelebeklerin bile çocuklardan daha uzun yaşadığı bir dünyada size hangi şiiri yazayım.’’

Yazıda emeği olan Gamze Nur Bahadır’a teşekkürü bir borç bilirim. 

Bu yazı 2208 defa okunmuştur .

Son Yazılar